Wernisaż wystawy pokonkursowej - Wojewódzki etap Ogólnopolskiego Strażackiego Konkursu Plastycznego 2026

W poniedziałek, 9 lutego 2026 r., komisja konkursowa oceniła 188 prac plastycznych (o ponad 40 więcej niż rok temu), zgłoszonych do eliminacji wojewódzkich

Ogólnopolskiego Strażackiego Konkursu Plastycznego organizowanego przez Związek Ochotniczych Straży Pożarnych RP. Tegoroczna edycja odbyła się pod hasłem: „OSP – strażacy w służbie drugiemu człowiekowi, nie tylko w czasie pożaru”.

Prace nadesłano z 10 powiatów oraz eliminacji środowiskowych. Komisja oceniała m.in. zgodność z tematyką, walory artystyczne, oryginalność oraz – szczególnie w najmłodszych grupach – samodzielność wykonania.

Skład komisji konkursowej: Iwona Łazicka-Pawlak – plastyczka i animatorka kultury, Andrzej Abako – Przewodniczący Komisji ds. Młodzieży OW ZOSP RP, st. bryg. Tomasz Ostrowski – Zastępca Warmińsko-Mazurskiego Komendanta Wojewódzkiego PSP, st. bryg. w st. spocz. Maciej Jasiński – Dyrektor Zarządu Wykonawczego OW ZOSP RP, dh. Magdalena Marczuk – specjalistka ds. statutowych i organizacyjnych Biura OW ZOSP RP.
Komisja postanowiła nagrodzić 25 prac oraz wyróżnić kolejne 25. Wszystkie zostaną zaprezentowane podczas wystawy w Galerii Urzędu Marszałkowskiego w Olsztynie.

Uroczyste otwarcie wystawy i wręczenie nagród – 23 lutego 2026 r., godz. 14.30., Galeria Marszałkowska, ul. E. Plater 1

Nagrodzone prace będą reprezentować nasze województwo w finale centralnym po 31 marca.

Gratulujemy wszystkim autorom i dziękujemy organizatorom eliminacji środowiskowych, gminnych i powiatowych za zaangażowanie!
Lista nagrodzonych i wyróżnionych prac na stronie: https://zosprp.olsztyn.pl

Wystawa dokumentująca wojewódzki etap konkursu OSP “W służbie drugiemu człowiekowi, nie tylko w czasie pożaru”, jest po porostu świetna !

To zdecydowanie jedna z najciekawszych wystaw w cyklu rocznym Galerii Marszałkowskiej.

Prace są znakomite! Nasycone uczuciami, żywe w treści i w formie, w sposób o jakim “dorosła” sztuka współczesna może często tylko pomarzyć. Autorzy nie stosują dróg na skróty. Temat jest przekazany dosadnie i z talentem. Lecz co ważne istnieje tu wspaniała równowaga między użytymi środkami wyrazowymi a treścią. Forma służy wyrażeniu treści ale ta nie deklasuje wagi samego malowania. Słowem nie potrzeba wielu wyjaśnień na piśmie by obrazy zrozumieć. One stanowią wizualizacje wariantów tematu plasując dzieła na pograniczu ilustracji, komiksu, story board filmowego scenariusza, i bezkompromisowych prawie abstrakcyjnych obrazów. To dziwne połączenie okazuje się przepisem na prezentację niezmiernie ciekawą, wciągającą jak dobra książka i inspirującą jak najlepsza galeria sztuki współczesnej.

Obrazy są dowodem na to, że istnieją ludzie, którzy bawią się nie tylko telefonami, ale używają swoich kończyn do poznawania świata przy pomocy malowania. Doświadczają świata w pełnej krasie. Ważą emocje, wrażenia wzrokowe, wyobraźnię, potrafią opowiadać historie. Dzieła zawierają wiele wyobrażeń i kompozycji charakterystycznych dla filmów i doniesień prasowych - można zrozumieć, że nawet bardzo młode osoby wiedzą sporo na temat helikopterów i innych cudów technologii. Równie czujnie obserwują zjawiska przyrody i drapieżne nieraz relacje żywiołów. 

Autorzy w sposób celowy posługują się zaskakującą różnorodnością technik plastycznych: łączą różne rodzaje farb, mazaki, tłustą pastele, haft, kolaż z przypalonych patyczków, papierków, zielonych gałązek.. obecne są tu też mocne w wyrazie realizacje wykonane skromnymi środkami jak zwykły rysunek kredkami czy szkic czarną farbą. Celem prac jest pokazanie ważnych i trudnych spraw dotyczących człowieka, pogody, środowiska… Całość ma charakter dynamiczny, artystyczny, uczuciowy. Jest zapisem wielu przenikliwych wrażliwych i empatycznych spojrzeń na fakt, że u podstaw profesjonalnych postaw zawodowych stoją piękne wartości.

Kompozycje są ciekawe, wieloplanowe, zbudowane na silnych kontrastach. Często pojawiająca się strażacka czerwień i obrazy walki żywiołów nadają pracom spektakularny charakter. Ciekawym nowym wątkiem są pojawiające się w kompozycjach angielskie wyrazy jak “rescue” - czyli ratunek, a także tkliwe przedstawienie kobiet strażaczek i osób o różnych kolorach skóry.

Z wystawy wyłania się obraz tolerancyjnego społeczeństwa, które rozumie jak wielkim luksusem jest pokój i spokój.  Autorzy dotykają prawdy o pierwotnej idei munduru - który symbolizuje równość, jedność i godność wobec napotykanych przeciwności, potęgi natury i własnego człowieczeństwa.

dr Ita Haręza